شبکه های Fiber-to-the-home ، برای ارایه سرویس های broadband به کاربران نهایی ازطریق فیبر طراحی شده اند. شبکه برای فراهم کردن امکان توزیع سرویس های ارتباطی ، شامل زیرساخت فیبر passive  و تجهیزات active می باشد.
شبکه active می تواند بینuser (تجهیزات سمت مشتری، CPE) و دفتر مرکزی (CO) تقسیم شود. CPE با تبدیل سیگنالهای ارتباطی برای سرویس هایی که کاربران می توانند دسترسی داشته باشند، شبکه را در سمت user به پایان می رساند. CO به عنوان یک شبکه حمل و نقل ، برای اتصال کاربران به service provider ها ، کار می کند. شبکه از طریق مرکز عملیات شبکه اداره می شود.

هر دو قسمت CPE و CO ابزارهای مدیریت مخصوص خود را دارند و می توانند به طور مستقل از یکدیگر عمل کنند. به این ترتیب ، هر یک از این قطعات به یک مجتمع ساختمانی modular در شبکه FTTH تبدیل می شود .  به منظور فراهم نمودن تضمین شبکه ضروری است که ، interface های بین بلوک های ساختمان و یا عناصر شبکه به خوبی تعریف شده باشد. با تنظیم درست استانداردها و مشخصات ، می توان تعامل کاری را به دست آورد.
ارتباط فیزیکی بین CPE و بخش های دفتر مرکزی (CO) شبکه ، مبتنی بر یک معماری point-to-point است. در این معماری ، شبکه FTTH ، انتقال دو نوع سرویس اساسی را فعال می سازد: ارتباط از طریق یک شبکه Ethernet/IP ، و  انتشار (ویدئو) محتوا ، از طریق یک پوشش شبکه CATV.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.